«Σταυραετοί της Πίνδου, της λευτεριάς ολόφωτα σημάδια»
Βράχια γυμνά, χιόνι και αίμα. Ένας λαός όρθιος απέναντι στο σκοτάδι του φασισμού. Ένα «ΟΧΙ» κραυγή λευτεριάς, σύμβολο αντίστασης και εθνικής ενότητας. Σελίδες ιστορίας απαράμιλλου ηρωισμού που γράφτηκαν με ψυχή ατσάλινη στις απόκρημνες πλαγιές της Πίνδου, στις παγωμένες κορυφές της Ηπείρου, στα δύσβατα περάσματα των βουνών.
Άνθρωποι απλοί, με καρδιές μεγάλες. Κάθε μορφή μια ξεχωριστή ψηφίδα στο μωσαϊκό της συλλογικής μας μνήμης. Κάθε βλέμμα, κάθε δάκρυ, κάθε πράξη θάρρους η ψυχή όλης της Ελλάδας. Δεν ήταν άτρωτοι ή υπεράνθρωποι· ήταν άνθρωποι που, μπροστά στο χρέος, βρήκαν τη δύναμη να υπερβούν τον εαυτό τους.
Ο ύμνος της 28ης Οκτωβρίου δεν ανήκει μόνο στους επιφανείς της Ιστορίας. Ανήκει σε όλους εκείνους που έμειναν ανώνυμοι, χωρίς παράσημα και τιμητικές αναφορές.
Στον νέο που δεν πρόλαβε να γεράσει. Στον πατέρα που αποχαιρέτησε τα παιδιά του με μια σιωπηλή αγκαλιά. Στη μάνα που έκρυψε τον φόβο της πίσω από ένα χαμόγελο, για να δώσει δύναμη στον γιο της. Στη γυναίκα που περίμενε ένα γράμμα, μια είδηση, ένα βήμα στην πόρτα που ίσως δεν ακούστηκε ποτέ.
Στους τραυματίες που πάλεψαν να κρατηθούν στη ζωή, στους αιχμαλώτους που άντεξαν τις κακουχίες, στους αγωνιστές που συνέχισαν τον αγώνα στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, στους ανθρώπους που αντιστάθηκαν με κάθε τρόπο στην καταπίεση και στην απανθρωπιά.
Στους στρατιώτες που πολέμησαν στα μέτωπα, στους ναύτες και στους αεροπόρους που υπηρέτησαν την πατρίδα, στους νοσηλευτές και στους γιατρούς που έσκυψαν πάνω από τις πληγές, στους ανθρώπους της προσφοράς που κράτησαν ζωντανή την ελπίδα.
Ανήκει στις οικογένειες που σήκωσαν το βάρος της απουσίας, στις μάνες που πένθησαν, στα ορφανά που μεγάλωσαν με μια φωτογραφία για παρηγοριά, σε όλους όσοι πλήρωσαν το τίμημα του πολέμου, χωρίς να ζητήσουν ανταλλάγματα.
28η Οκτωβρίου 1940: Μια πρόσκληση μνήμης, τιμής και ευθύνης
Σκύβουμε με σεβασμό μπροστά στις μορφές όλων εκείνων που αγωνίστηκαν, που πόνεσαν, που θυσιάστηκαν, που έγραψαν με τη ζωή τους το έπος του ’40 και μας άφησαν μια παρακαταθήκη που δεν μετριέται με αριθμούς, αλλά με αξίες.
Σε όλους εσάς ανήκει η ευγνωμοσύνη μας. Σε όλους εσάς η υπόσχεσή μας πως δεν θα αφήσουμε τη μνήμη να γίνει σιωπή και την Ιστορία να γίνει μια τυπική αναφορά.
Γιατί το «ΟΧΙ» δεν ανήκει μόνο στο χθες. Ζει σε κάθε «ναι» στην ελευθερία, στην ειρήνη, στις αξίες, στα ιδανικά, στον σεβασμό της ανθρώπινης ζωής.
Δεν ξεχνάμε. Διδασκόμαστε. Τιμούμε. Συνεχίζουμε.
Αιωνία η μνήμη όλων των ανθρώπων που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία.
Χρόνια πολλά, Ελλάδα!
