Ένα ερώτημα καρδιάς με αφορμή τη Γέννηση του Χριστού και την αναζήτηση νοήματος στον σύγχρονο κόσμο.

«Ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς Βασιλεὺς;»
«Ποῦ γεννιέται σήμερον ὁ Χριστός;»

Όλα στολίζονται, οι δρόμοι φωτίζονται και οι καρδιές ζεσταίνονται από την προσμονή της μεγάλης εορτής.
Και μέσα στον θόρυβο και την ταραχή, μέσα στην αβεβαιότητα του κόσμου, το ερώτημα των Μάγων παραμένει ίδιο.
«Ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς Βασιλεὺς; Ποῦ γεννιέται σήμερον ὁ Χριστός;»

Δεν είναι μια ιστορική ερώτηση. Είναι μια ερώτηση καρδιάς. Μια ανθρώπινη αναζήτηση για φως, νόημα, ελπίδα.

Ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός δεν γεννήθηκε απλώς «τότε» – γεννιέται «τώρα», σε όσους Τον χωρούν.

«Ὁ Θεός ἐν σαρκί ἐφάνη, ἵνα τὸν ἄνθρωπον ἐπαγάγῃ πρὸς ἑαυτόν».

(Ιω. Χρυσόστομος)

Δεν ήρθε για να εντυπωσιάσει – ήρθε για να πλησιάσει.

Η Γέννησή Του παραμένει αιώνιο μυστήριο ταπεινότητας: Χωρίς φωνές, θόρυβο, δύναμη κοσμική· μόνο μια σιωπηλή φάτνη, ένα άστρο, λίγο άχυρο και πολλή αγάπη. Γιατί ο Χριστός γεννιέται πάντα εκεί όπου υπάρχει χώρος.

Πού γεννιέται σήμερα ο Χριστός;

Ο σημερινός κόσμος θορυβεί, βιάζεται, φωτίζει με τεχνητά φώτα την πόλη… μα ο Θεός εξακολουθεί να μπαίνει από την πόρτα της ταπεινής καρδιάς.

Ο Χριστός γεννιέται και σήμερα:

  • Στην καρδιά που συγχωρεί, ακόμη κι όταν πονά.
  • Στο σπίτι που ανοίγει μια θέση για το φτωχό, για τον πονεμένο, για τον μόνο.
  • Στο δάκρυ της προσευχής, που πέφτει σιωπηλά χωρίς να φαίνεται.
  • Σε εκείνον που επιλέγει την πραότητα αντί της οργής, τη συμφιλίωση αντί της μνησικακίας.
  • Σε όποιον ανάβει ένα κερί με πίστη, που παλεύει να κρατήσει καθαρή την καρδιά του.

Εκεί, στα «μικρά», στα «αφανή», στα «ταπεινά» – εκεί είναι η Βηθλεὲμ του σήμερα.

Δεν χρειάζονται μεγάλα έργα για να γεννηθεί ο Χριστός μέσα μας· χρειάζεται μόνο να Τον προσκαλέσουμε, να Του ανοίξουμε χώρο, να αφήσουμε λίγο περιθώριο στην καρδιά μας να γίνει ζεστή, ανθρώπινη, αληθινή.

«ἡ καρδία τοῦ ἀνθρώπου δύναται νὰ γίνει φάτνη Θεοῦ».

(Άγ. Εφραίμ Σύρος)

Μέσα σε αυτή τη φάτνη της καρδιάς, η ειρήνη Του απλώνεται σαν ευωδία, η χάρη Του σαν φως που δεν σβήνει, η ελπίδα Του σαν άνοιξη μέσα στον χειμώνα.

Γι’ αυτό ήρθε. Για να μην νιώθει ο άνθρωπος εγκαταλελειμμένος στο σκοτάδι του. Για να γνωρίζει πως υπάρχει μια Αγάπη ανίκητη, προσωπική, αιώνια. Αυτή η Αγάπη είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός, που γεννιέται σε κάθε παρόν που Τον αναζητεί.

Ας Τον αναζητήσουμε με καρδιά καθαρή, ταπεινή, αληθινή. Ας κάνουμε το δικό μας ταξίδι μέχρι τη φάτνη.

Και τότε, θα ακούσουμε μέσα μας μια απάντηση γλυκιά, αθόρυβη, φωτεινή:

«Ὁ τεχθεὶς Βασιλεὺς ἐστιν ἐντός σου.
Σήμερον γεννῶμαι ἐν τῇ καρδίᾳ σου.»